Ivo Sanader
Z Wikipedii
| Ivo Sanader | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 czerwca 1953 Split |
| Okres urzędowania | od 23 grudnia 2003 do 6 lipca 2009 |
| Przynależność polityczna | Chorwacka Wspólnota Demokratyczna (HDZ) |
| Poprzednik | Ivica Račan |
| Następca | Jadranka Kosor |
Ivo Sanader (dawniej Ivica Sanader[1]; ur. 8 czerwca 1953 r. w Splicie) – polityk chorwacki, premier Chorwacji w latach 2003-2009.
Od 1992 w chorwackim parlamencie. W latach 1993-2000 (z krótką przerwą) pełnił funkcję wiceministra spraw zagranicznych Chorwacji.
Gdy w 2003 r. w wyborach parlamentarnych zwyciężyła Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, której jest przewodniczącym, 9 grudnia 2003 r. Sanader został mianowany przez prezydenta premierem nowego rządu. Po zaakceptowaniu jego kandydatury przez parlament, 23 grudnia 2003 r. objął funkcję premiera. Jako pierwszy po rozpadzie Jugosławii szef rządu chorwackiego wybrał się 15 listopada 2004 r. z oficjalną wizytą do Belgradu, gdzie spotkał się z serbskim premierem Vojislavem Koštunicą.
Sanader studiował na uniwersytetach w Rzymie i Innsbrucku (Austria). W Austrii studiował literaturę porównawczą i romanistykę, tamże doktoryzował się pracą "Pogląd na świat w dziele teatralnym Jeana Anouilha". Pracował jako redaktor programowy, potem redaktor naczelny wydawnictwa "Logos" w Splicie, a także jako redaktor czasopisma literackiego "Mogućnosti". Był kierownikiem literackim Chorwackiego Teatru Narodowego w Splicie. Opublikował liczne artykuły i studia naukowe o literaturze w periodykach chorwackich i zagranicznych oraz książki: "I to co różowe może być czarne" (studium o twórczości Jeana Anouilha), "Fenomen Parfema" (rozprawy, eseje i recenzje germanistyczne), a także, wspólnie z Ante Stamaćem, antologię "W tej strasznej chwili" (wydaną po polsku przez Wydawnictwo Krupski i S-ka, Warszawa 1996). Płynnie mówi po francusku, niemiecku, angielsku i włosku. Żonaty, dwoje dzieci.
1 lipca 2009 Ivo Sanader podał się do dymisji. Na ustąpienie premiera z urzędu miało wpływ nierozwiązanie sporu ze Słowenią o rozgraniczeniu wód morskich Zalewu Pirańskiego i terenów granicznych nad rzeką Mura[2][3].
Podczas Konwencji HDZ w Zagrzebiu 4 lipca 2009, Sanader został zastąpiony przez Jadrankę Kosor, dotychczasową wicepremier, na stanowisku szefa partii[4]. 6 lipca parlament zatwierdził Kosor na stanowisku szefa rządu. Została ona pierwszą w historii kraju kobietą sprawującą urząd premiera[4][5].
Przypisy
- ↑ Prime Minister Earned His Doctoral Degree as Ivica
- ↑ Igor Ilic: Croatia's PM Sanader resigns, quits politics (ang.). W: Reuters [on-line]. 2009-07-01. [dostęp 2009-07-01].
- ↑ Nagła dymisja premiera Chorwacji (pol.). W: wprost.pl [on-line]. 2009-07-01. [dostęp 2009-07-01].
- ↑ 4,0 4,1 Jadranka Kosor premierem Chorwacji (pol.). rp.pl, 7 lipca 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
- ↑ Kosor becomes first woman PM (ang.). France24, 7 lipca 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
|
|||||||
| Chile: Kolejne, silne wstrząsy wtórne w Santiago |
|
Dwa silne wstrząsy wtórne nawiedziły w czwartek stolicę Chile, Santiago - poinformowały amerykańskie służby geologiczne (USGS).
|
| Białoruś: PE ryzykuje otwarcie puszki Pandory |
|
Za jednostronną, tendencyjną i krótkowzroczną uznał MSZ Białorusi środową rezolucję Parlamentu Europejskiego potępiającą m.in. ostatnie represje wobec mniejszości polskiej na Białorusi. PE ryzykuje otwarciem puszki Pandory - ostrzega komunikat resortu.
|
| Hoegstroem zostanie wydany Polsce |
|
Sąd w Sztokholmie zdecydował, że podejrzany o podżeganie do kradzieży napisu z Auschwitz Szwed Anders Hoegstroem zostanie przekazany stronie polskiej. Jego obrońca zapowiedział, że prawdopodobnie skorzysta z prawa do odwołania, na co ma trzy tygodnie.
|
| Ukraina ma nowego premiera i nowy rząd |
|
Rada Najwyższa (parlament) Ukrainy zatwierdziła 63-letniego Mykołę Azarowa na stanowisku nowego szefa rządu ukraińskiego. Jego kandydaturę poparło w głosowaniu 242 deputowanych w 450-osobowej izbie.
|
| Zmarł ojciec Joachim Badeni |
|
W wieku 97 lat zmarł dziś w Krakowie ojciec Joachim Badeni - dominikanin, znany m.in. ze wspomnieniowych książek, poruszających tematy teologiczne i egzystencjalne. Do śmierci mieszkał w krakowskim klasztorze dominikanów.
|